Biz imzaları yox, əsərləri dərc edirik...

İlhamə Dağlının şeirləri
1467
04 Avqust 2020, 11:43
 Artkaspi.az saytı İlhamə Dağlının şeirlərini təqdim edir:
 
 

 Çinli qarınqulu
 
Günlərin bir günündə,
Uhan Çin bazarında
Qarinqulu bir nəfər,
gəzirdi əldə dəftər.
Dəftərə alınmalı 
hər nə varsa yazılmış, 
Heyvan, həşərat, böcək, 
heç nə yaddan çıxmamış.
Aldı ilan, qurbağa,
Tapılmadı tısbağa.
Boldur siçan, siçovul, 
Heç yox idi qırqovul.
Dedi: "Alım yarasa,
Düşməyim dağa-daşa".
Qarinqulu çərəzçün 
Bir az tarakan aldı.
Cirtlamaga çəyirtkə,
Milçək, hörmüçək aldı.
Gördü ki, Qarınqulu 
Qalmadı onun pulu.
Hələ alınmayıbdır
Əqrəb və dozanqurdu.
İt südü, qarğa beyni,
Soxulcan alınmamış,
Yarımçıq bazarlıqdan
O, kor-peşman qayıtmış.
İylənmiş zənbilində
Qurd-quşdan yer qalmadı,
Çatan kimi evinə
Qollarını çırmadı.
Əvvəlcə yarasanın
Ayaqların sümürdü,
İstiot, duzun vurub, 
Çiy-çiy onu gəmirdi. 
Dadından xoşu gəlib
Ondan şorba bişirdi.
Yarasalı şorbanı 
Birnəfəsə aşırdı.
Yedi onu bolluca,
Yedi onu doyunca.
Bişirdiyi şorbadan
Qarınqulu zövq aldı, 
Bilmədi sağlamlığı
Ötüb, arxada qaldı.
Tutdu onu öskürək,
Başını ölüm aldı.
Gəzdi dükan-bazarı,
Ağır gəldi azarı.
Qızdırması qalxınca
Həmən uzanıb yatdı,
Bununla da dünyaya
Virus zəhəri atdı.
Gətirdiyi bu virus
Virusların tacıdır,
Çox oxşayır qripə, 
Ona doğma bacıdır.
Bacarmayır onunla
Nə təbib, nə də loğman.
Ölsün nəfsin, a çinli, 
Zəhər yeyib boğmalan! 
 
 
Qarğa, dığa və bozqurd 
Təmsil 
 
Bir gün bir qarğa qondu budağa
Ac olduğundan cumdu yarpağa
Demə güdürmüş onu bir dığa.
Söylədi dığa: – "Ay qara qarğa
Niyə qonmusan bizim budağa?"
Qarğa söylədi: – "Erməni dığa,
Qonmaq olmazmı bu boş budağa?"
Dığa söylədi, torpaq mənimdir, 
ağac mənimdir, budaq mənimdir.
Yamac mənimdir, otlaq mənimdir, 
bu dağ mənimdir.
Yer də mənimdir, göy də mənimdir, 
sol da mənimdir, sağ da mənimdir.
Qarğa bu sözləri eşidən kimi
Sevincindən onun qatlandı dili.
Dedi:- " tapdım indi mən, əcdadımı
Adam da atarmı öz övladını?!"
O vaxt eşitmişdim ulu babamdan
dedi yadigarsan bil Balayandan
Axtar yer üzünü tap Hayestanı
Bil ki, oradadır əcdadın qanı
Qanımız qarışıb dığa qanına,
Qovuşdu şandığa nazlı yarına
Onlardan törəndi çoxluca bala
Yayıldı yer üzünə bir qara yara
Düşdüyü yerlərdə virus çoxaldı
Yer kürəsini də təhlükə aldı.
Ancaq bu virusun qorxduğu vardı,
O da türk oğludur, o boz qurdlardır.
İllərrdir çəkirlər əzab-əziyyət
Onlarda vardır boz qurda nifrət.
Qurdular min kələk, tökdülər tədbir.
Yazıldı ərizələr pələngə bir-bir.
Pələng ərizələri göndərdi şirə
Şir işi tapşırdı xallı bəbirə.
Bəbirin arvadı qara qarğadan
Almışdı bir azca murdar leş, filan.
Var idi meşədə qoca bir ilan
Zəhərin gücündən ölərdi insan.
Arvad tapşırdı ilana həmən
Elə zəhər burax, bitməsin bir dən.
Yer üzündə leşin sayı çoxalsın,
Boz qurd özü didərgin qalsın.
Boz qurd bu tədbirdən sarsılsa belə,
Ancaq qırılmadı əzim-iradə.
Bir gün qüvvəsini topladı boz qurd
Gəldi vətən sarı, gördü doğma yurd.
Qarğalar, quzğunlar məskəni olub,
Dığalar, axçilər buraya dolub.
Elə bu dəm keçdi hücuma boz qurd,
Ki azad olsun xaindən bu yurd.
Boz qurddan bixəbər dığa qarğalar
Boz qurdu görcək çaş-baş qaldılar.
Köməyə gəlmədi donuz dayısı,
Nə çaqqal əmisi, siçan xalası.
Tək qaldı meydanda dığa ilə qarğa,
Yanlarında vardı təkcə tısbağa.
Bu qəfil gəlişdən o da səksəndi,
Ancaq yerindən heç tərpənmədi,
Boz qurd elədi vətəni azad,
Tarixdə qalacaq bu şərəfli ad!